ЗДРАВО, ОВДЕ ВОЛТЕР, ОСТАВЕТЕ ПОРАКА
ПО СИГНАЛОТ. -ВИЛ,ТАМУ СИ? А КАДЕ БИ МОЖЕЛ ДА ОДИШ
ВО ТАКВА СОСТОЈБА? МОРА ДА СИ ЗАМРЗНАТ. АКО САКАШ
ДА СЕ ИСТУШИРАШ ИМА ЧИСТИ КРПИ ВО КУПАТИЛОТО.
ЗДРАВО, ОВДЕ ВОЛТЕР, ОСТАВЕТЕ ПОРАКА
ПО СИГНАЛОТ. -ВИЛ, КРЕНИ ЈА СЛУШАЛКАТА. НЕ МОЖАМ
ДА ТЕ ЧЕКАМ ДА СЕ ЈАВИШ. -Кажи Финч. -ВИЛ, ШТО
ПРАВИШ? ЈАС СЕ ОБИДУВАМ ДА ТИ ПОМОГНАМ, А ТИ
ТРЧАШ НАОКОЛУ КАКО МАНИЈАК. ЌЕ МЕ УБИЕШЕ ЛИ?
КАКО ЌЕ ГО ОБЈАСНИШ ТОА? -Па, никој не се вознемирува
премногу кога ќе доведеш убиец на деца со нозете напред.
НЕМА ДОКАЗИ ДЕКА ЈА УБИВ КЕЈ. ТИ ГО ЗНАЕШ ТОА САМО
ЗАШТО ЈАС ТИ ГО КАЖА В. АЈДЕ, ШТО НЕ ТИ Е ВО РЕД.
Само сум малку нервен. Немам спиено. -ОДМОРИ СЕ.
ИМА ПИЛУЛИ ВО ОРМАРЧЕТО ВО БАЊАТА, А МОЈОТ КРЕВЕТ
Е УБАВ И У ДОБЕН. УШТЕ ЕДНА ВАКВА НОЌ И ЌЕ ПРЕТЕРАШ.
ЌЕ ПОЧНЕШ ДА ХАЛУЦИНИРАШ ИЛИ КОЈ ЗНАЕ ШТО. УТРЕ
КОГА ЌЕ СЕ ЧУВСТВУВАШ ПОДОБРО ЌЕ СЕ СРЕТНЕМЕ
НА ЈАВНО МЕСТО. ЗА ДА ГИ РАСЧИСТИМЕ РАБОТИТЕ.
ИМА ФЕРИБОТ НА ОКОЛУ ПЕТ МИЛЈИ СЕВЕРНО ОД НАЈТМЈУ Д
ЌЕ БИДАМ НА НЕГО ВО ЕДИНАЕСЕТ ЧАСОТ. И ВИЛ,
ПРЕД ДА СИ ЗАМИНЕШ НАХРАНИ ГО КУЧЕТО...
Дорм, факс од лабораторијата. Оружјето било 38-ка
Смит и Весон. А пронајдовме и нешто друго што можеби вреди
да се провери... -Јас го најдов ова, кај Конелиеви.
И? -Тоа е истиот автор на книгата што ја пронајдовме во ранецот.
Потпишана е од авторот. Локален е. -Кеј ги имаше
сите негови книги. Мислам дека треба да провериме.
Ситна работа, така? -Секако, фина работа. Има остро око, а?
Можеш да се опкладиш во тоа. -Пауза.
Каква убавина. -Не сум онај што мислите. -Не?
Волтер Финч. Никаков писател. Осамен изрод. Убиец. Не?
Кога имав седум години, бабами ме однесе во Портленд.
Се шетавме и едни двајца поминаа и и ја зедоа чантата.
Вечерта полицаец дојде во хотелот за да постави прашања.
Стоеше цело време. У ниформата беше ганц нова. Чевлите и
значката беа полирани. Како војник, само уште подобро.
Имам голема почит за вашата професија. Затоа и пишувам
за неа. Секој што сака да биде полицаец треба да заврши
средно. Јас не можев да ги поминам сите тестови.
Требаше да пробаш во Внатрешни Работи.
Тие ќе те земеа. Што сакаш од мене Финч? -Откако Кеј
умре, знаев дека сите ќе мислат дека сакав тоа да го направам.
Па го исчистив телото и ги отстранив сите докази
поврзани со мене. -Не се. -Кога си под притисок не
се гледа шумата од дрвјата. Тебе требаше да ти текне.
Знаеш, кога слушнав дека викнаа цајкан од Л.А. испаничив.
Не се грижев од локалните. Можеби и ќе ме поврзеа со Кеј.
Со нив можев да се справам. Тие никогаш не погледнале
во очите на убиец. Убивањето те изменува. Ти го знаеш тоа.
Тоа не е вина. Никогаш не сакав да го направам тоа.
Тоа е како свесност. Животот е толку важен, како може да
биде толку ебано кршлив? Ти тоа веднаш би го видел. Зар не?
Не се обидувај да ме импресионираш, зашто
си се намерил на погрешен човек. Убивањето на таа
девојка те направи да се чувствуваш посебно.
Ама не си посебен. Ти си истиот пореметен, забеган
изрод со кој што работам триесет години.
Знаеш колкумина како тебе фатив со турнати пантолони?
Никогаш не ја допрев така. -Ама сакаше. А сега посакуваш
да го направеше тоа. Најдоброто што можеше да го направиш
беше да и ги исечеш ноктите. Сега си толку поинаков.
Не сфаќаш, зар не Финч? Ти си мојата работа.
Ти си она за што сум јас платен да го правам. Мистериозен си
за мене колку што е тоалет за водоводџија.
А за кои причини го направи тоа? Кого го интересира?
Мотивацијата е се Вил. Ти дава да гледаш низ маглата.
Јас гледав многу јасно, зар не? Те видов како нишаниш.
Ајде, заборави Финч. -Го застрела партнерот во градите.
Го слушнав како вели: "Бегај од мене." Зошто? Има ли тоа
врска со истрага од Внатрешните Работи? Со целата таа тензија
во твојот оддел? -Мислиш дека сум толку лесен? Така изгледа.
Можеби така и се чувствува. Какво беше чувството кога
дозна дека беше тој? Вина? Олеснување?
Одненадеж беше слободен и чист. Мислиш ли на тој момент
пред тоа? Мислам, како ќе беше тој да не беше повеќе таму?
Тоа не значи дека намерно го направи тоа, знаеш?
Мислиш дека ако имаш нешто за мене дека само ќе си одам?
За да си ја заштитам мојата репутација? -Да си ја заштитиш
животната работа. Си помислил ли дека некој од тие ѓубриња
што си ги тргнал пак ќе биде на улица пред да излезе на судење?
Тој отиден слободен и чист, а ти извалкан.
Кеј Конел, се сеќаваш на неа? -Изборот е твој.
Мисли на сите други Кеј Конели. Пресметај, ти си прагматичар
мораш да бидеш поради твојата работа.
Знам дека ова не е лесно за тебе ама се обидувам да разбереш
дека сме во иста ситуација. Ни ти не сакаше да убиеш, како
што јас не сакав да ја убијам Кеј. За нив тоа е тешко за верување.
Затоа взаемно сме си потребни. Најди нешто за случајот што
ќе држи. Ќе си се вратиш во Л.А. а јас на живеење на мојот живот.
Па што ти треба од мене? -Што знаат за мене?
Пронајдоа потпишана копија на твоја книга во куќата на Кеј.
Па ќе те повикаат на распрашување.
Во станицата? -Така се прави, во станицата. -Испитување?
Тоа треба да е лесно да се среди. -Олади, не е толку
страшно. Прелиминарна истрага. Само ќе ја кажеш вистината.
За Ренди? -Зошто за Ренди? Ќе им кажеш за твојата врска
со Кеј. Не можеш да ја скриеш па ќе ја кажеш. Ренди не е
твоја работа. -Можеби да им кажам дека беше несреќна.
Кажи им, ама остави ги да ја пронајдат самите. Нека поврзат
самите. Сфаќаш?
А да им дадам нешто? -Нешто?
Да, нешто што постои. Нешто што може да се искористи како
во детективски роман. Ја имаш ли уште 38-ката? -Не. -Штета.
Можевме да ја употребиме. Тоа ќе беше убедливо за нив.
Овде слегувам.
Дормар.
Еве нешто!
Има нешто? -Не Френсис.
Види го ова. -Фино. -Бркате големи случаи?
Добра ноќ.-Добра ноќ.
СЕКТОРОТ ЗА ГРАБЕЖИ И УБИСТВА СЕ СООЧУВА СО
ПОДЛАБОКА ИСТРАГА.
Да. -Ова е најлошото време од ноќта за мене. Прекасно е за
вчера, прерано за утре. -Што сакаш?
Жалам за весникот, морав да се осигурам дека ќе пратиш.
Знам дека ова е тешко за тебе. -Ќе пратам. -Размислував, би
требало да им кажам за Ренди. -Јас мислам дека тоа е лоша
идеја. -Ама тој го заслужува тоа. Ти го слушна срањето што Кеј
ми го кажа за него како ја злоупотребил. -Тие е цајкани.
Не се деца па нешто такво да им фрлиш во скутот. Остави ми
мене. Јас ќе ги турнам кон Ренди кога ќе дојде времето. Сфаќаш?
Ама немаме пиштол. Како ќе ги убедиме дека тој ја убил?
Освен ако не им кажам. -Го задржа фустанот. -Фустанот?
Фустанот на Кеј, и ноктите. Што направи со нив?
Одлично, фустанот може да се употреби. Тоа е дури подобро
од пиштолот. Само треба да смислиме каде би можел да
го однесе телото? -Каде го однесе ти? Таа умре во бараката,
така? -Да. -Па каде ја однесе за да ја исчистиш?
Не сакаш да мислиш на тоа, Вил ова веќе е доволно тешко.
Ама тоа беше несреќа, така? -Да. Не мислев да ја убијам.
Го знаеш тоа, зар не? -Знам. Што се случи?
Таа ми се јави и ми рече дека се скарале со Ренди. Сакаше
да дојде кај мене и да зборуваме Да се сретнеме на нашето место.
Во колибата на плажата. Дојде. Беше вознемирена
и малку пијана. Почна да ми кажува како Ренди и Тања
продолжуваат. Само сакав да ја утешам, да ја држам.
Ја бакнав, и се возбудив. -Таа почна да ми се смее.
Не можеше да престане да ми се смее. Ти се смеел ли некој
кога си навистина ранлив? Кога се истура од смеење?
Некој што си мислел дека те почитува? Си го доживеал
ли тоа Вил? Само сакав да престане да се смее. Тоа е се.
Потоа ја удрив неколку пати. Само за да застане.
Да покаже малку почит. Ренди ја удираше постојано.
Мислам дека таа го сакаше тоа. Не би требало да го обвинувам.
Таа не сакаше да го остави. А сега кога јас тоа го направив
таа почна да вришти и не сакаше да застане. Беше преплашена,
вриштеше, јас и ја ставив раката преку устата.
Тогаш навистина се уплашив, како што никогаш не сум бил.
Знаеш, поуплашен бев и од неа. И тогаш...
Ми стана јасно. Нема враќање.
Потоа бев мирен. Навистина мирен.
Ти и јас делиме тајна. Знаеме колку е лесно да се убие некој.
Крајното табу не постои надвор од нашите умови.
Јас не ја убив. Ја усмртив, ама тоа само така испадна.
Па каде го однесе телото? -Фала што ме слушаш. Добро е да се
зборува за тоа. Сега ќе си легнам. Сакаш да зборуваме
за Хап?
Добро утро. -Телефонот не ти работи. -Знам, го исклучив.
Ми требаше да поспијам, жалам. -Фред се јави. Рече дека ја
прифаќа понудата и дека ќе биде среќен да соработува.
Ќе дојде рано, па треба да одиме в канцеларија. -Добро.
Заборавив да ти кажам, ги продаваат овие во ланец на
продавници во Енкориџ. Нема начин да се пронајде купувачот.
Во ред. -Изгледа дека се радуваш на враќањето
во Л.А. кога ова ќе заврши. Во Грабежи и Убиства.
Или можеби не? -Што ми кажуваш Ели? -Ништо?
Во ред си? Немаш многу спиено. -Немам.
Добриот цајкан не може да спие поради деловите од мозаикот
што недостигаат, а лошиот зашто совеста не го остава.
Ти го рече тоа еднаш. -Јас?
Звучи како нешто што сум го рекол. Зар не?
Ќе се видиме.
Значи вие ја познававте Кеј Конел? -Да.
Во кој вид беше вашето познанство?
Како ја запознавте? -Таа беше редовен читател на моите
детективски романи. -Кога ја сретнавте за прв пат?
Пред околу една година. Дојде на едно мое потпишување овде.
Потоа малку остана, па малку муабетевме за моето пишување.
Дека и таа сакала да пишува, па почнавме да разговараме, па
таа ме праша дали може да ме посети за да зборуваме за
книги и за такви работи. -И дојде ли?
Многу се зближивме. Таа се чувствуваше доволно пријатно
за да ми покаже нешто од она што таа го имаше напишано.
Што пишуваше таа? -Поезија.
Имаше ли нешто добро? -Не навистина.
И го кажавте ли тоа? -Зошто би и кажал?
Каква точно беше природата на вашата врска со девојката,Финч?
Јас бев некој со кого што можеше да разговара.
Некој надвор од нејзиниот секојдневен живот.
Затоа и бев потребен. Можеби затоа и ми пријде.
Зошто би и биле потребен за тоа?
Па, нејзиното момче, Ренди. Мало лајно. Тој ја удираше.
Ние веќе го знаеме сето тоа. -Беше и полошо. -Да?
Беше многу полошо. -Зошто оваа подготвеност да зборуваш
за Ренди, Финч? -Во право сте детективу. Тоа и онака
најверојатно е само оговарање, а не би сакал да речам нешто
што погрешно би се сфатило. -Извинете г-не Финч, се што
ќе ни кажете сега е потполно доверливо. Ние не сме вжештени
глави па да донесеме секакви заклучоци. Добро? -Добро.
Ве молам, продолжете.
Имаше и нешто друго, можеби не значи многу, ама мислам
дека Кеј почнуваше да се плаши Можеби јас сум крив за тоа.
А зошто? -Ренди знаеше кој сум јас. Не лично, ама знаеше дека
таа има пријател кому што може да му се довери. Беше бесен.
Таа постојано пишуваше колку е уплашена, и нејзините писма
стануваа се повеќе и повеќе очајни.
Имате ли некое од овие писма? -Да, најверојатно.
Мислите ли дека ќе помогнат? -Би можеле.
Добро, нешто друго? -Она што најповеќе ја загрижуваше беше
пиштолот. Тој имаше еден стар пиштол. И го имаше покажано.
Не знам од каде му беше, можеби не беше ни негов.
Ама рече дека ќе го употреби ако пронајде со кого таа се гледа.
Го чуваше скриен во системот за греење.
Тоа може да е 38-ката. -Да. Каде одиш?
Да земам налог за претрес за кај Ренди. Слушна? Јави се
нека тргнат сите за пет минути. -Да одиме таму.
Не, ти си тој со кој што зборува добога. Го чекаме налогот.
Се согласуваш ли?
Г-не Финч, се сеќавате ли кога Ренди ви го покажа пиштолот?
Во февруари. -Ми треба судијата. -Во јануари?
Зошто не ја кажавте оваа информација кога таа умре?
Таа ме заколна на тајност. Не сакаше никој да знае за тоа.
Дури и кога беше мртва не сакаше никој да знае?
Ја победуваше смртта? -Само ја почитував нејзината желба.
Телото фрлено на куп ѓубре. -Јас и бев пријател.
Не бевте пријатели. -Во ред, познаници. Блиски бевме.
Блиски бевте? Атрактивна ли беше? Имавте ли секс со неа?
Таа имаше 1 7 години. -И беше привлечна. -Претпоставувам.
Да, беше. -Да. -Значи имавте секс со неа? -Не, јас и бев
ментор. -И купувавте работи? -Да. -Подароци. -Да.
Какви подароци? -Книги најмногу. Тоа го сакаше.
Книги. А ова? Вие и го дадовте? -Да. -Зошто? -Зошто?
Сакавте да го носи? -Не, тоа беше само подарок.
Само подарок? И купувавте многу подароци.
Што не е во ред со тоа? -Се е во ред, само се обидувам да
дознаам каков ментор бевте. -И давав работи што не можеше
да ги има. -Само сакаше да ја ебиш.
Болен кучкин син! -Олади! Олади!
Олади. -Во ред. Ми треба пауза.
Морам да се извинам за колегата. Беше под притисок
во последно време, ама тој е добар цајкан.
Не би сакал да го видам лошиот цајкан.
Налог за претрес. Да г-не, Ремстед.
Имаме налог. -Г-не Финч, ви благодарам.
Вие доаѓате со мене. Да одиме.
Вие не одите? -Не.
Вие не сте на случајот Конел? -Јас го покривам убиството
на партнерот на Дормер. -Слушнав за тоа. Трагично.
Да ви се јавам за писмата? -Јавете се, ќе ги земам. -Во ред.
Имаме налог! Влегуваме!
Превртете го местово. -Во ред.
Види овде долу.
Ти овде.
Го најдов! Еј Фред.
Токму навреме Дормер. -Овде има повеќе од еден куршум.
Што е ова по ѓаволите?
Сега вели дека бил со Тања Френки во време на убиството.
Таа не ми го кажа тоа. -Кога? -Кога ја испрашував.
Баш фино, планираше да ни кажеш? -Сега ви кажувам.
Ренди и Тања се маткаа покрај Кеј, и јасно дека таа сака да
го заштити. -Што вели за пиштолот? -Дека не е негов.
Штом балистиката каже дека се совпаѓа ќе биде појасно.
Ќе не напуштиш? -Утре рано. -Ако Спенсер се сети каде го
паркира авионот.
Навистина помислив дека сакаш да ме убиеш при испрашувањето
Сакав. -Ренди е в затвор. -Ти реков дека ќе напишам крај
што ќе ти се допадне. Ти беше премногу заплеткан во деталите.
Во деталите? Тој е невин. -Не е. Ја тепаше Кеј.
Еден ден ќе направеше нешто полошо. Можеби многу полошо.
Како знаеше дека го подметнав пиштолот? -Ти сакаше да ми
помогнеш дури и пред да ти го покажам магнетофонот.
Мораше да имаш нешто. Ти си добар човек. Јас го знам тоа,
иако ти си го заборавил. Кога ќе ги усмереше на мене Вил?
Го пронајде ли фустанот? Каде што го однесов телото, така?
Ќе го имаше пиштолот, и патолозите, и немаше да има
влијание што и да им кажев за убивањето на твојот партнер, не?
Дај ми ја касетата.
Дали направи копии? -Зошто би направил?
За да ме заприш да те пријавам. Или да те убијам.
Никогаш не сум имал моќ врз тебе. Ти самиот избираш.
Како да не сум ни постоел. Зошто да ме убиеш?
Тоа ќе му помогне на Ренди. После твојата сцена во станицата
нема да ти помогне ако се појавам мртов.
Има многу начини да се умре. -Како во несреќа? -Да.
Како Хеп? Како Кеј?
Ти требаа десет минути да ја претепаш Кеј до смрт.
Десет ебани минути. Тоа го нарекуваш несреќа?
Тебе ти требаше само дел од секундата да си го убиеш
партнерот. Дали тоа го прави тоа повеќе несреќа, Вил?
Ова може да е несреќа. -Ако сакаш да биде.
Готово е. Готово. Се ќе им кажам. -Што?
Ќе им кажам за Хеп, за тебе, за се. -За кое добро Вил?
За да ја заврши оваа ебана работа. -Нема да ја заврши.
Немаш спиено, не мислиш исправно. Што ќе им кажеш?
Вистината? Си го застрела партнерот, и излажа за тоа.
За нив ти си лажго и убиец. Обележан си засекогаш.
Не можеш да избираш кога ќе ја кажеш вистината.
Вистината е над тоа. Таа касета беше единствениот физички
доказ дека јас и ти некогаш сме зборувале надвор од собата за
испрашување. За нив јас сум само писател кого што Кеј го
обожаваше, а Ренди е убиец, а ти си херојскиот цајкан.
Твоето животно дело е негибнато. У ште едно
ѓубре е в затвор и се е како што треба.
Врати се во Л.А., случајот против Ренди е јак. Јас се можам да
средам овде. Се имам разработено. Оди си дома.
Ова ти е шеста ноќ. Го премина мојот рекорд Вил.
ДЕТЕКТИВОТ ДОРМЕР ИЗВАДЕ ВТОРО ОРУЖЈЕ...
Не можам да верувам. Ренди Стетс. -Тој беше глупак.
Знаеш дека бевме во ист клас? Си игравме заедно. -Лошо семе.
Како ви се допаѓа нашето пиво?
Му треба да мигне. -Белата ноќ те среди. -Не беше лесно.
Подобро е отколку зимата.
Во зима сонцето скоро и не излегува цели пет месеци.
Како да си во црна дупка. -Здраво момци. Слушна?
Го фативме. Рич го пронајде пиштолот. -Да, слушнав.
И таа има нешто. -Го пронајдов ова на плажата. -Што е тоа?
Чаура од 9 милиметри. Оружјето на убиството беше 38-ка, а никој
не носи деветка како службено оружје, можеби како второ?
Ама ајде, пронајди си хоби. -Зошто, ова е можно, зар не?
Случајот е завршен Ели, момци јас ќе си одам, а вие уживајте
во вашето фино аљасканско пиво. -Сакаш пиво? -Не, фала.
Ова е добро пиво. -Не давај да те занесе.
Еј, што има два палци и сака пушење? -Не знам. -Овај тип.
Ова беше нешто Дормер. -Убаво беше да се работи со тебе
Ајде, ќе те префрлам. Ќе дојдеш на аеродром? -Не, ќе одам да
ги земам писмата од Финч. Каде живее? -На езерото.
Дормер ќе треба да ми ја остави колата докот, ако не е проблем.
Да, во ред е.
Наспиј се.
Детективу Дормер. -Што е? -Некој се пожали за буката.
Вели дека не може да спие. Има нешто? -Па...
Овде е ебано светло. -Не, овде е темно.
Ве молам.
Има еден тип, Вејн Добс, 24 год. работи со скратено време во
копирницата. Секој ден чека вашето момче да ја застане
колата преку улицата. -Тоа е некој од вашите случаи?
Да, пред една и пол година. Цели шест месеци го гледаше.
Конечно собра храброст, отиде таму, и го грабна момчето пред
да дојде колата. Го однесе во својот стан и го држеше таму
три дена. Го мачеше и... го тераше да прави некои работи.
Кога му беше доволно, зеде јаже и го обеси момчето во магацинот
во визбата на зградата. Ама не го стори тоа како што требаше.
Вратот на момчето не се скрши. Висеше таму некое време,
и на крајот умре од шокот. Сопственикот го пронајде
телото после пет дена. Кога го видов тој Добс знаев дека е
крив. Тоа го работам, ја доделувам вината.
Ќе го најдеш доказот, ќе сфатиш кој го направил тоа, и ќе го
фатиш и затвориш. Во овај случај немаше доволно докази.
Тоа беше доволно за поротата, зашто тие никогаш не сретнале
убиец на деца порано, ама јас сум сретнал.
Како и да е, јас отидов и зедов примероци на крв од телото
на момчето, и ги подметнав во станот на Добс.
Таму можев да го почувствувам тоа. Дека тоа ќе ме стигне.
Јас не правам такви работи. -И, како тоа те стигна тебе?
Внатрешните Работи почнаа истрага во мојот оддел, и Хап
ќе се договореше со нив и ќе ме предадеше. Тие ќе го отвореа
повторно случајот на Добс и тој ќе беше слободен. Сега тоа
нема да се случи. Не знам како се чувствувам околу тоа.
Ама Добс беше виновен и требаше да биде осуден.
Значи, крајот го оправдува средството. Така?
Јас не сум во состојба да судам. -Зошто не?
Има два вида на луѓе кои што живеат на Аљаска. Едните се
овде родени, а другите доаѓаат овде за да избегаат од нешто.
Јас не бев родена овде. -Ама зошто не ми кажете
што мислите? Овде, сега, во оваа просторија. Само вие и јас.
Ве молам. -Изгледа тогаш мислевте дека тоа е исправно.
Тогаш, дали можеш да живееш со тоа?
ПОЛИЦИЈА. -Детектив Бер. -НЕ Е ОВДЕ МОМЕНТАЛНО.
ЗАМИНА ПРЕД ОКОЛУ ДВАЕСЕТ МИНУТИ...
Г-не Финч. -Детективу Бер. -Пријателски се? -О, да.
Не очекував да ве видам толку брзо. Извинете за нередот
малку работев овде. -Во ред е.
Мислите ли дека писмата на Кеј навистина можат да го зајакнат
случајот против Рендл? -Можеби.
Пазете на главата. Јас сум се удрил илјада пати.
Извинете за нередот. Многу сум неуреден.
Се си чувам. Знам дека ги имам, само не знам каде.
Мора да се овде некаде. -Работите на нова книга?
Сте прочитале ли некоја моја книга? -Не.
Таа знае Вил. -Каде е? -Знае дека го уби Хеп. И ти самиот
ќе сфатеше ако не беше толку ошумоглавен.
Видов на испрашувањето како те гледаше. -Каде е Финч!?
Смири се, се имам под контрола. -Ако нешто и се случи. -Добра е.
Ама ако не направиме нешто, и ако таа каже, ти си ебан. Се за
што си работел е уништено, сфаќаш?
Покажи ми каде е. Сега. -Во ред е. Слушај, се е фино.
Ајде да го пребараме местово. -Што бараме? -Фустанот.
Кој фустан? -На Кеј. -На Кеј?
Ели е овде. -Ели? Фала Богу што ме имаш мене да средам Вил.
Кој ние? Не ми зборај за нас ти болно копиле. -Таа е жива.
Ели!
Стој!
Не мрдај. Ти го застрела Екард, и Финч те виде. -Да.
Сакаше ли да го застрелаш? -Не знам повеќе. Не знам.
Не можев да го видам низ маглата, а кога се приближив
тој се плашеше од мене, и помисли дека сакам да го
направам тоа. Можеби сакав. Едноставно не знам повеќе.
Каде ти е пиштолот? -Ми го зеде.
Држи ја главата долу. Слушај, имам седум куршуми.
Последните се. Главата долу.
Ајде оди!
Овде имам нешто Вил.
Ќе викнам помош. Брзо ќе бидат овде. Издржи.
Никој не треба да знае.
Не сакаше да го направиш тоа. Јас го знам тоа, иако ти не.
Не, немој. -Зошто? Зошто?
Немој да го изгубиш патот.
Издржи. -Остави ме да спијам.
Не. -Само остави ме да спијам.
КРАЈ